Nha Trang

Zo bij deze weer een blog, het is tenslotte alweer een tijd geleden dat we iets van ons hebben laten horen ;) We leven allebei nog steeds ondanks het feit dat we nu in het Salou van Vietnam zijn aangekomen, genaamd Nha Trang.

We hebben 3 dagen geleden in een dag ongeveer 500km afgelegd in een trein richting het zuiden, waardoor we nu redelijk dicht bij Saigon in de buurt zitten, waar we op de 10e het vliegtuig weer richting Bangkok zullen pakken.

In Nha Trang is een boel te beleven, hierbij moet echter wel gedacht worden aan zon, zee, strand en feesten. Het is de eerste plaats waar we terecht zijn gekomen waar het geen probleem is om na 22:00 nog een kroeg/eetgelegenheid te vinden die nog open is en overal worden gratis cocktails en andere dranken uitgedeeld om je in iemands tent te lokken. Helaas had dit wel tot gevolg dat iemand van ons een tikkeltje dronken was geworden .  Gelukkig kan Arjan op zo'n moment iemand heel goed naar het hotel navigeren, dat had anders nog een probleempje kunnen wezen ;)

Verder hebben we hier  de afgelopen dagen doorgebracht met het liggen op het strand, en een beetje te luieren. Vandaag gaan we naar Vinpearl Land, Vietnams Disneyland. Morgen gaan we daadwerkelijk eens kijken wat de omgeving van Nha Trang ons te bieden heeft behalve het strand en het feesten om vervolgens door te kachelen richting Saigon, vanwaar we weer zullen vliegen richting Bangkok.

1 reactie | Reageer

Hue

De afgelopen dagen hebben we een flinke spurt afgelegd van het noorden naar het midden van Vietnam, voornamelijk door gebruik te maken van de trein die van het noorden naar het zuiden van het land loopt. Het is absoluut niet de snelste trein (Lees: +- 30km per uur) maar je zit wel comfortabel!

Vanuit Hanoi hebben we allereerst de trein genomen richting Ninh Binh, een trip die ongeveer 3 uur in beslag nam. Ninh Binh is een plek die door veel toeristen word overgeslagen, maar waar stiekem ontzettend veel te beleven is. Zo zijn we daar van het station opgehaald door een alleraardigst mannetje genaamd Tony, die ons naar zijn Hotel heeft gebracht. De volgende dag had hij vervolgens een hele trip in elkaar geknutseld, die prachtig was. Het begon met een boottocht op een rivier, waarbij we constant door grotten heen vaarden waarbij onze roeier 2 belangrijke woorden naar ons toeschreeuwde: "Down" en "OK". Bij Down was het oppassen geblazen, de grotten konden van tijd tot tijd ontzettend laag zijn en vaak moesten we de boot ook wat weg duwen van uitstekende punten, om zo ons prachtige hoofd te behouden. 

Vervolgens zijn we verder getuft op de motorbikes waarbij we nog het grootste boedhistische tempel(complex) van Azie bezocht hebben en een tempel waarbij we een uitzicht hadden op Ninh Binh en omstreken. Een schitterend uitzicht waarvan we uiteraard foto's gemaakt hebben. (Alleen jammer dat Arjan de camera vergeten was gelukkig hebben we dit vindingrijk opgelost door contact te zoeken met 2 andere Nederlanders die de foto's zullen doorsturen )

Na Ninh Binh zijn we verder getrokken richting het zuiden, om vervolgens te belanden bij Dong Ha. Dong Ha ligt op de grens waar Noord- en Zuid-Vietnam  met elkaar verbonden zijn en waar ontzettend veel gevochten is ten tijde van de Amerikaanse invasie. Hier hebben we de DMZ (Demilitarised Zone) bezocht, waarbij tevens te zien was hoe een compleet dorp zich ingegraven had en sommigen 30+ meter onder de grond hebben gewoond. Hierbij had iedere famillie (5+ personen) ongeveer 2m2 tot hun beschikking, waar ze gehele dagen moesten doorbrengen. Best heftig om te zien hoe die mensen daar vervolgens 4 jaar gewoond hebben, en dat alleen maar om veilig te zijn voor de Amerikaanse bommen.

Gisteravond hebben we vervolgens weer de trein naar Hue genomen. Hoogste tijd om deze stad nu te gaan verkennen! 

1 reactie | Reageer

80km hardlopen

Na een zware busreis naar Lai Chau hadden we wel een avond bieren verdiend. Tijdens zulke avonden komen meestal de beste plannen in ons op. Vooral bij Jeroen!

Onze volgende bestemming zou Sapa zijn. Een wat groter dorp, 80km verderop gelegen. 80km klinkt niet als heel veel zou je zeggen. Jeroen dacht er hetzelfde over. Zo ontstond zijn plan om 's ochtends om 5 uur op te staan om dat stukje te gaan hardlopen. Het was immers maar 80km door de bergen met van tijd tot tijd een flinke bui. Ook was het totaal onduidelijk waar de weg begon en hoe hij de verdere route kon vinden. Maar het plan stond vast: Jeroen zou te voet vertrekken en ik (Arjan) zou hem in de middag in Sapa zien. Ik zou de bus pakken en zijn backpack meenemen, zo is het ongeveer gegaan.

Sapa is erg toeristisch maar omgeven door prachtige natuur. Morgen gaan we motoren huren om zo de nabij gelegen dorpen te bezoeken en te genieten van het uitzicht. We zijn vandaag een Vietnamees meisje tegengekomen wat erg goed Engels sprak. Ze vertelde ons dat ze vaak naar de kerk gaat, ze bleek katholiek te zijn. We hebben afgesproken om morgenochtend 09:00 met haar in de kerkbanken te zitten, vooral Jeroen sprak dit erg aan!

Toen ik vanmorgen de bus nam en Jeroen belde om te vragen of hij zijn 80km hardlopen al bijna voltooid had bleek hij al gearriveerd te zijn! De eerste paar uren (hard)lopen tegen de bergen op bleken goed te zijn gegaan. Ook enkele flinke regenbuien waren geen probleem voor held Jeroen  Maar hoe kon hij dan nu al gearriveerd zijn? Terwijl hij er minstens 12 uur over zou moeten doen?

Terwijl Jeroen flink bezig was met zijn tocht kwam er een meisje op een scooter voorbij. Ze stopte en vroeg hem waar hij heen ging. Toen ze hoorde dat hij nog zeker 60km te voet zou moeten afleggen bood ze hem een lift aan. Het eerste uur reed het meisje, daarna was het Jeroens beurt. Met een tikje op zijn linker of rechter schouder gaf ze aan welke weg Jeroen in moest slaan, een knijpje met gilletje betekende dat hij moest afremmen.

Ik kwam na een heftige busrit van 3 uur ook in Sapa aan. Beeld je een weg in waarvan sommige stukken zijn weggeslagen, diepe kuilen en riviertjes over de weg. Als je dat plaatst in een landschap met enorm hoge bergen krijg je een goed beeld. Al met al toch een top prestatie dat Jeroen de bestemming bereikt heeft zonder een cent uit te geven!

4 reacties | Reageer

Lai Chau

Hallo allemaal,

Vandaag zijn we aangekomen in Lai Chau, na een helse trip van 8 uur achter de rug te hebben gehad. Hierbij zaten we 8 uur lang in een piepkleine bus, die helemaal volgepropt was met locals, waarbij iedereen uiteindelijk bij elkaar op schoot zaten. Tevens was de bovenkant van de bus volgeladen, en waren er zelfs kippen op het dak terug te vinden. Wat opvalt is dat de mensen hier een stuk vriendelijker zijn en ontzettend hun best doen om je te proberen te begrijpen, we hebben de afgelopen dagen veel gesprekken gevoerd met locals en gisteren in Dien Bien Phu zelfs een klein feestje met een aantal locals gebouwd. Dit bleek uiteindelijk niet bevordelijk te zijn voor het begin van de busreis. Grappig hierbij was wel dat met name de locals een zwakke maag bleken te hebben, menig zakje werd te voor schijn gehaald.

Vanuit Son La zijn hebben we een 5 uur durende busstrip gehad naar Dien Bien Phu, waar we vervolgens een dag extra gebleven zijn. Hier hebben we met name Dien Bien Phu zelf bekeken waar hevig gevochten was met de Fransen. Het hoogtepunt hierbij was vooral een zogenoemde "A1" Hill, waar hevige gevechten plaatsvonden en uiteindelijk 25000 Viet Minh en 13000 Franse soldaten gesneuveld/gevangen genomen waren. Hier hebben we door kleine loopgraven gelopen en door ondergrondse bunkers gelopen, waarbij we onze fotocamera en een klein aanstekertje moesten gebruiken om iets te kunnen zien

Lai Chau gaan we nu gebruiken als tussenstop, morgen is het plan om weer vroeg in de bus te zitten en door te gaan naar de plaats Sapa, waar we een aantal dagen willen doorbrengen. Uiteraard zal iedereen hiervan op de hoogte gehouden worden

0 reacties | Reageer

Son La

Vandaag zijn we eindelijk in Son La aangekomen, een stad die vrij erg leunt op toerisme en wordt gezien als een stad die veel mensen gebruiken als tussenstop richting Dien Bien Phu, een stad waar wij tevens morgen naartoe zullen gaan.

Gisteren waren we gearriveerd in Mai Chau, een dorp dat op ongeveer 200km van Son La afligt. In totaal hebben we nu vanaf Hanoi gezien zo'n 340km in 2 dagen afgelegd richting het Noorden. Mai Chau was een ontzettend leuk dorp om te vertoeven al was het maar omdat het nog niet totaal door toeristen overvallen was. Het wegbeeld was ontzettend rustig, dit was een verademing ten opzichte van Hanoi.

Het was er zelfs zo dat niemand ook maar een woord Engels sprak, en dat we uiteindelijk maar op goed geluk een avondmaal besteld hadden, wat uiteindelijk een waar feestmaal bleek te zijn! Nog nooit zoveel verschillende dingen gekregen en dat uiteindelijk voor een appel en een ei.

Van Arjan moet ik perse vermelden dat de zonnebril die ik in Hanoi gekocht had binnen 24 uur alweer gesneuveld was, doordat ik iets te wild met mijn hoofd schudde :) 

Verder hebben we een aantal aparte dingen gegeten, zoals gebakken sprinkhanen en slang. De slangentour heb ik zonder Arjan gedaan, en je raad het al; Ik ben uiteraard gelijk in mijn vinger gebeten. Gelukkig mocht ik vervolgens wraak nemen door de slang om het leven te brengen en zijn hart op te eten. Al met al een onvergetelijke ervaring.

Vandaag is het plan om nog naar een toren te gaan waarbij we over Son La heen kunnen kijken, helaas zitten we nu in een internetcafe omdat we eigenlijk gewoon redelijk verdwaald zijn geraakt :) Morgen gaan we hoogstwaarschijnlijk weer verder richting Dien Bien Phu, een trip die minimaal 5,5 uur zal duren. Gelukkig zitten we dan in ieder geval in een bus met slechte airco, vastgepropt tussen de locals op een hobbelige weg, dus die 5,5 uur zullen voorbij vliegen voordat we er erg in hebben. Grappig detail; We gaan in die 5,5 uur 140km afleggen!

Het landschap wordt tevens steeds mooier, we gaan steeds meer door gebergtes heen en de hutjes beginnen steeds meer te lijken zoals ze in films over Azie te zien zijn. 

1 reactie | Reageer

Hanoi

Lekker hoor, op zaterdagochtend om 03:30 je bed uit komen om er zeker van te zijn je vlucht naar vietnam niet te missen, en er vervolgens direct achter te komen dat je op de eerste dag van je vakantie al je pin pas bent kwijt geraakt. Oeps

Gelukkig was het voor mij (Jeroen) niet nodig om mijn pin pas daadwerkelijk bij te hebben, maar desondanks was het makkelijk geweest voor als we in plaatsen waren gekomen waar Meastro wel gewoon gebruikt kon worden.

Uiteindelijk zijn we om 06:45 gaan vliegen om uiteindelijk om 08:40 op Hanoi Airport aan te komen, 37km buiten de echte stad. Natuurlijk word je direct belaagd door de lokale Maffia die ons helaas tevens te grazen had genomen door ons op de verkeerde plek af te zetten, en ons in een of ander veel te duur hotel wou stoppen. Het hotel hebben we gelaten voor wat het was, maar vervolgens hadden we wel absoluut geen idee meer waar we waren en hoe we wel bij ons hotel aan zouden kunnen komen

Het eerste wat onmiddelijk opvalt aan Vietnam zijn de vele mensen die rare puntige hoedjes dragen, precies zoals je gewend zou zijn uit de film. Het beeld wat ik echter zelf voor ogen had met de vele houten hutjes en armoede bleek echter heel erg mee te vallen, Hanoi is tot dusver een typische stad. Het verkeer is een ramp, waar al eerder voor gewaarschuwd was bleek werkelijkheid; Het stikt hier van de bromfietsertjes en verkeersregels gelden volgens het recht van de sterkste. Het is een enorme chaos waar de lokale bevolking uitstekend mee omgaat, maar zelf ben je blij als je op het moment dat je groen hebt gewoon fatsoenlijk kunt oversteken zonder omver gereden te worden

Vandaag gaan we verder de stad bekijken alvorens morgenvroeg de lokale bus te pakken richting Mai Chau. Het plan is om de komende 2 weken het noorden van Vietnam te gaan verkennen, hierbij een wat minder populaire touristen route te volgen en een aantal kleine dorpjes aan te doen. Vervolgens willen we een trein terug pakken richting Hanoi, om weer direct door te vliegen naar het zuiden van Vietnam en hier nog 1 week aan het strand etc te vertoeven. Het midden moeten we dus helaas wegens tijdgebrek skippen, dit ook omdat we gewoon een aantal kleine dorpjes willen bekijken die nog niet overspoeld zijn door toeristen.

Foto's uploaden is helaas wederom een nachtmerrie, dat houden we tegoed voor de volgende keer

4 reacties | Reageer

Bangkok, plaats van bestemming!

Zo, gisteren dan eindelijk na lang wachten en nog langer vliegen eindelijk gearriveerd in Bangkok. We zijn gisteren om 08:30 lokale tijd aangekomen, om vervolgens nog een uurtje te mogen wachten voordat we door de douane heen kwamen en onze tassen op konden halen.

We zijn momenteel in de wat goedkopere regio van Bangkok (iets van Humpala ofzo )in een ontzettend toeristisch gedeelte. Je kunt letterlijk geen 2 stappen zetten alvorens lastig gevallen te worden of je niet een ritje in een tuk-tuk of taxi wilt maken, danwel of je een nutteloos frutsel wilt kopen.

Ons hotel ziet er goed uit, we hebben airco en de jetlag heerlijk eruit geslapen, waardoor we vandaag fris en fruitig aan de slag kunnen.

We hebben gisteren voornamelijk rustig aan gedaan, we hebben op ons gemak een hotel uitgekozen en vervolgens het gedeelte waarin we vertoeven op ons gemak bekeken. Savonds hebben we ons de halve avond laten rondreiden in een tuk-tuk om nog wat meer van de stad te verkennen, om vervolgens de rest van de avond op terrasjes neer te strijken. Niets mis met Chang bier tot dusver

Vannacht gaan we weer vliegen, ditmaal naar Vietnam. Vanaf dat moment zal de frequentie waarop op dit blog gepost wordt tevens afnemen. Foto's zullen zeker nog komen maar nu is het weer tijd om verder te genieten van Bangkok!

1 reactie | Reageer

Het grote wachten gaat nog even door

Zo, vanochtend om 06:15 opgestaan om nu uiteindelijk lokale tijd om 20:15 op het vliegveld in Teheran te staan. De eerste vlucht beviel goed, alhoewel he vliegtuig eten niet om naar huis te schrijven was, dat kunnen we zelf wel beter

Nu nog even 2 uur hier op het vliegveld doorbrenen, een paar foto's maken en dan weer hop 7 uur lang vliegen om bij de plaats van bestemming aan te komen. Verwachte lokale aankomsttijd Bangkok: 07:00.

Jetlag we komen eraan!

0 reacties | Reageer

Volgende pagina »